Zbudował wspólnie z synem Edwardem w 1834 roku "machinę różnicową", opartą na wczesnych projektach Charlesa Babbage'a. W roku 1844 Szwedzka Akademia Nauk odrzuciła wniosek Scheutza o pożyczkę 10 000 koron, jednakże w 1851 zgodziła się wesprzeć finansowo (sumą 3333 koron) budowę doskonalszego modelu urządzenia. Kwoty tej jednak nie wypłacono wskutek sprzeciwu Izby Chłopskiej Parlamentu; ogłoszono wówczas publiczną subskrypcję. Budowę maszyny (nazwano ją tabulatorem) zakończono w roku 1853. Maszyna zdobyła złoty medal na Wystawie Paryskiej w roku 1855, jednakże nie została zakupiona przez Francję - wskutek sprzeciwu astronoma Le Verriera, który "nie wierzył w maszyny do liczenia".
Jeden egzemplarz maszyny Scheutzów za 1000 funtów nabyło jednak Obserwatorium Dudley z Albany w stanie Nowy Jork w USA. Pracowała tu owocnie w latach 1858-1865. Jest obecnie przechowywana w całości w Smithsonian Institution. Drugi egzemplarz został wykonany dla angielskiego Registrar Office (angielska służba stanu cywilnego); pracował tu w latach 1860-1914, m. in. obliczył tablice logarytmów liczb od 1 do 10000 w ciągu ok. 80 godzin; od roku 1914 maszyna jest przechowywana w Muzeum Nauki w South Kensington.
Scheutz otrzymał za swe dokonania Legię Honorową oraz szwedzki Order Wazów.
drukuj
